De Texelaar

Hét vleesschaap bij uitstek
Op de Henricushoeve werpen jaarlijks 40 Texelaar-ooien zo'n 70 lammeren. De beste lammeren worden aangehouden om ooien in de kudde te vervangen. De overige lammeren vinden hun weg naar andere schapenfokkers of gaan als ze slachtrijp zijn naar de slager.
Alle Texelaars van de Henricushoeve zijn ingeschreven bij het Nederlands Texels Schapenstamboek (NTS), beschikken over een certicaat dat ze vrij zijn van zwoegerziekte en zijn scrapie-onverdacht.

Het ontstaan van de Texelaar
De texelaar is aan het begin van de vorige eeuw ontstaan uit kruisingen van inheemse polderschapen met verschillende Engelse rassen, zoals Leicester, Wensleydale en de Lincoln. Het resultaat was een groot, snel groeiend schaap. Door een effectieve selectie groeide de Texelaar uit tot het best bespierde vleesschaap ter wereld met een uitstekende karkaskwaliteit. Naast de zuivere fokkerij wordt de Texelaar vaak als slachtlamvaderdier ingezet bij andere rassen zoals bijvoorbeeld Swifters, Flevolanders of Noord-Hollanders.

Goede groei en prima karkaskwaliteit
Dankzij de goede melkproductie van de ooien en het uitstekende groeivermogen van de lammeren wordt een gemiddelde groei van 225 gram per dag bereikt. Bij slacht op 24 weken leeftijd wegen de lammeren levend gemiddeld 44 kg. Dankzij de zeer lage vetbedekking kunnen lammeren van de Texelaar over een lange periode en op verschillende eindgewichten worden afgezet zonder verlies van karkaskwaliteit. Door de uitstekende bevleesdheid is het aanhoudingspercentage van het karkas maar liefst 55 tot 60 procent.