Wolmerinos en Texelaars

De wolmerino kent een lange historie op landgoed Croy. Rond 1800 haalde kasteelheer Johan Carel Gideon Van de Brugghen de Wolmerino naar het landgoed om via een fokkerijprogramma de wolkwaliteit van de Brabantse schapen te verbeteren. Door de opmars van synthetische stoffen verdween eind 19e eeuw veel textielindustrie uit de regio en daarmee verdween ook de wolmerino van landgoed Croy. Sinds 2005 is de wolmerino door Mathee Kamp weer teruggebracht naar het landgoed. Op dit moment grazen er ongeveer 25 merino-ooien rond het kasteel.

Mathee houdt op schapenfokkerij Henricushoeve naast 25 wolmerino-ooien ook nog 35 Texelaar-ooien. Twee totaal verschillende schapenrassen met ieder hun eigen specifieke kwaliteiten. Zo is de Texelaar wereldwijd bekend om zijn sterke bevleesdheid en goede slachtkwaliteit. De Wolmerino blinkt juist uit in soberheid en wolkwaliteit. Merinowol is de enige wol die niet kriebelt op de blote huid.

Wilt u meer weten over onze:      Texelaars        Wolmerinos